Eerder bij "Imposters"...
Jij stal het patent van de Bloom hak van oom Joe.
En je hebt mam twintig jaar lang bedrogen, met een vrouw genaamd Chanterelle.
En wat is dat? Een champignon?
Hoe kom je hieraan? - Eva liet het achter in de vriezer.
Val dood!
Arme schlemiel.
Dat was een geweldige nacht, dat moesten we maar weer doen, vannacht.
En dan beslist vrijdag, na jouw verjaardagsfeest.
Mijn God!
Ik kan niet geloven, dat mijn kleine zus 30 wordt. - Welgefeliciteerd.
Hé, ik heb een vraag.
Wat denken jullie verdomme, hier te doen?
Niet vertrekken, tot we ons geld hebben.
Jullie zijn hier gekomen om een spook na te jagen.
Er is geen Ava, er is geen Cece,
er is geen Alice en er is geen geld... nooit.
Je gooit je hart te grabbel, alsof het niets is. - Misschien is het anders, deze keer,
misschien is hij niet gewoon maar een doelwit.
Bedankt, Gaby, je weet, dat ik verloren zou zijn, zonder jou.
Graag gedaan. - Ezra!
Stop met flirten, en kom met je magere kont naar mijn kantoor.
Wat is er?
Is dit goed? - Misschien als je, zou praten met een accent.
Wil je met míj vrijen?
Wat is er met je gezicht gebeurd? - Ik zag Ava op de luchthaven,
gekleed als iemand anders.
Ik dacht je dit weekend mee te nemen op een kleine vakantie.
Mijn God. - Wil je niet weten waar we naartoe gaan?
Waarheen dan ook, als het weg is met jou, is precies waar ik wil zijn.
Hij is een opdracht, lieve schat.
Ja, de "Doctor" heeft het opgedragen.
Hij zegt dat Patrick Campbell een van onze grootste klappers kan zijn, in jaren.
In geen miljoen jaar, Max.
Dit is het leven wat we kozen, er zijn regels.
We kunnen ze niet breken, omdat we stom genoeg zijn om verliefd te worden.
Man, ze groeide hier op, in dit huis, en speelde in die tuin.
Pa had een hartaanval, je moet naar huis komen.
Ik denk echt dat het een stom idee is. - Ze koos dit leven, Patrick niet.
Wat als er iemand naar je toe was gekomen, en het had kunnen stoppen?
Ik ga.
Wat doe je?
Dit was de slechtste beslissing die we ooit genomen hebben.
Wat? Dat we trouwden? - Nee.
Nee, dat is de beste.
Nee, ik bedoel, hierheen gaan en het mijn ouders vertellen.
Ze kunnen ons wel vermoorden.
Hé, je bent harder dan je denkt.
Je moet stoppen met je te verontschuldigen voor wie je bent.
Oké?
Oké, dat zijn ze.
Laten we weglopen, nu meteen. - We lopen niet weg.
Ik heb jou, jij hebt mij.
We kunnen dit.
Hé, stap in de auto. - Val dood.
Jules, stap in de auto. - Nee.
Ik moet je iets cruciaals vertellen.
Lets verbazingwekkends. - Nou, vertel het me.
Patrick is bij de FBI. - Nee, dat is hij niet!
Ik volgde hem verdomme naar het hoofdkwartier,
ik keek naar beneden op dat verdomde logo, en "Federal Burrow of Investigation"!
Zei jij "Burrow"?
Ik heb me voorgedaan als barkeeper op een FBI feest.
Daar zul je zeker een tijd voor moeten zitten. - We hebben geld gestolen, we stalen credit cards.
Die verdomde vlieg tickets!
Hoe lang is die auto al achter ons?
Hij lijkt verdacht. - Schijt.
"Feds" rijden in Amerikaanse auto's, dat zijn ze. - Wat doe je verdomme? Wees gewoon "cool".
Ik bén "cool"! Hou op me nerveus te maken!
Ik ben niet verantwoordelijk voor jouw emotionele... wacht, wacht, wacht.
Ze slaan af. - Ja?
Mijn God.
We zijn een stel gekken. - Mijn God.
We zitten goed. - Mijn God, we zijn oké.
We zitten goed, helemaal goed, we gaan gewoon...
We gaan terug naar het motel, we bedenken een plan.
Bel Ezra, hij weet wel wat we moeten doen. - Tenzij ze onze kamer afluisteren.
Shit, ze luisteren zeker onze kamer af. - Shit.
En wie zegt dan, dat ze onze auto niet afluisteren?
Ik praat niet! - Ssst!
Raak me niet aan.
Wel, kijk, kijk, Saffron is vast blijven slapen.
Ja, het fijnste undercover optreden aller tijden.
Op een dag ga ik... - Je moet een oudere Agent niet afzeiken.
Gina, wees niet zo bitter, zeg het maar.
Kun je me dit uitleggen, alsjeblieft?
Het feit dat de grootste wetshandhavingdienst in het land is nog steeds een matrix printer gebruikt?
Je bent weer ver over budget heen.
Als we niet heel snel resultaten in het zicht krijgen bij de "Doctor", dan kappen we met je.
Jij ben niet de enige haan in het hok.
Begrepen? - Ja, mevrouw.
En waar is de informatie over deze?
We weten vrij zeker, dat ze een gewone burger is, en...
Vrij zeker? Dat is niet helemaal volgens de Bureau normen, of wel?
Nee, mevrouw. - En die jonge hond?
Hij zit er beslist in, ik zoek nog naar de invalshoek.
Wel, Ik wacht met ingehouden adem.
Geniet maar van je mooie dagen, nu.
Alleen... doe alleen rustig aan met de credit card.
Alsjeblieft, dame.
Dank je. - Soms moet je gewoon zeggen,
"Verrek maar" ik ga er lekker tussenuit.
Dames en heren, we gaan de daling inzetten naar Indianapolis International Airport.
Zet alstublieft alle...
Bent u bijna thuis, of bijna weg van huis?
Neem me niet kwalijk? - Bezoekt u "Indy", of gaat u naar huis.
Allebei een beetje, denk ik.
Ik ben weggegaan, 25 jaar geleden, ik kom alleen maar terug om mijn moeder te bezoeken.
Maar iedere keer probeert ze me voorgoed binnen te halen.
Net als drijfzand gemaakt van kleedjes.
Wel, mijn familie woont al drie generaties in Indianapolis.
Het is een grote troost, om bij familie te zijn.
Ja, dat heet het kiezen van de gemakkelijkste weg.
Er is een hele Wereld daarbuiten, jongen, als je niet van huis gaat, dan verander je nooit.
Dat is belachelijk mijn vrouw en ik, wij zijn gewoon...
Mensen, we dalen nu definitief af naar Indianapolis. - Wij maken een tocht naar Rome.
Ja, maak alle tochten die je wilt.
De mensen thuis zullen je zien als...
Hallo?
Mam?
Pa?
Pa!
Ja!
Man.
Het werd tijd! - Hé, neem me niet kwalijk,
heb jij niet net een hartaanval gehad?
Dat dacht ik verdomme zeker, Ez.
Ik had pijnscheuten, mijn hele borst verkrampte.
Ik lag daar op de grond van de showroom, de... ik kon niet geloven dat ik op zo'n manier zou gaan.
Het was verdomd beangstigend, Ez. - Juist, Josh zei dat het op het nippertje was.
Het bleek, dat het een enorme paniekaanval was.
Volgens dokter Shipper, waarschijnlijk als gevolg van het hele familiedrama, de laatste tijd.
Jij geeft mij de schuld van je nep hartaanval?
Kun je niet gewoon blij zijn dat je ouwe nog steeds overeind staat?
Ik ben blij dat je oké bent, pa.
Hoe dan ook, het was een goed excuus om je thuis te krijgen, want, ik heb een belangrijke aankondiging.
Jezus, e-mail mij.
Hoi.
Wauw, pa, je hoort niet op te zijn. - Hou op, ik weet het.
Komt helemaal terug van God weet waar, en wil nog niet eens mijn belangrijke aankondiging horen.
Jongen, kom op, je kunt toch wel een avond vrij nemen van het zoeken naar je vrouw.
Niet z'n vrouw. - Ik zoek niet naar haar.
Ik heb haar gevonden. - Nee, toch.
Infiltreerde in haar nieuwe leven.
Ik ben de confrontatie met haar aangegaan ze heet... "Saffron", nu.
Geïnfiltreerd? - Heb je, je geld gekregen?
Dat komt nog.
Maar ze waarschuwde je om niet achter haar aan te komen.
Ik bedoel, is... is het safe?
Wat bedoel je met, safe? - Ik heb het in de hand.
Je bent er.
Schatje, ik zei ze dat het een slecht idee was, maar ik ben zó blij om je te zien.
Hoi, Mom. - Wacht tot je hoort, wat je vader gepland heeft.
Ja, wat dat aangaat, ik... - Nee, vraag het niet,
ik moet het geheim houden. - Oké. - Maar kom, kom, kom, kom.
Elke dag als ik naar je kantoor loop, wil en ik je iets wil vertellen,
dan realiseer ik me, dat je er niet bent.
Dus toen begon ik alles op te schrijven.
Het is belachelijk, in feite. - Nee, het is... het is lief.
Goed, nummer één "artikelen."
Artikelen.
Ik heb al deze inspirerende verhalen uitgeknipt over mensen die opnieuw beginnen.
Weet je, ze hebben zoiets als het internet, nu. - Stop.
Goed, wat komt er nu? "Paars... paars sletje."
Dat kan niet kloppen. - Mevrouw Kirhoffer.
Ja! Ze is weer getrouwd. - Nee!
En ze gaat nog steeds om met, wie ook weer, van dat...
Ehm... - Dat pand...
Hoe heet dat pand? - Meneer Windmiller,
die louche bruiloft DJ, met het beige busje. - Ja! Precies.
Mijn God, schat... ik heb je gemist. - Ik heb jou ook gemist, Mam.
Kom mee.
Deze plek is geweldig... vooral het uitzicht.
Hé, wat, ben je mijn achterwerk aan het bekijken?
Dat vind jij leuk.
Dat doe ik, dat doe ik.
Goed, een uur.
En, wat denk je? - Moeder/dochter.
Moeder's idee, ze wil dat ze dicht bij elkaar zijn, dus ze zorgt dat ze samen tijd doorbrengen.
Niet mee eens, dochter's idee.
Echt waar? Leg uit.
Nou, de uitrusting van de dochter is flink gebruikt, die van haar moeder is splinternieuw.
Dit is de poging van de dochter om haar moeder in haar wereld te brengen.
Je bent goed. - Je hebt geen idee, schat.
Links? Rechts? - Laten we linksaf gaan.
Waarom vraag je het dan? - Altijd voorwaarts, nooit meer terug, schat.
Hé, je kunt dat beantwoorden, als je wilt, ik bedoel, het is niet super buitenshuis, maar toch.
Niet belangrijk.
Oké... wat denken we?
Goede morgen. - 'Morgen.
Beslist een stel. - Ja.
Verveling in zijn ogen, semi-haat in de hare.
Oei, echt waar? - Ik had oogcontact.
Ze doet alsof ze plezier heeft, om de dingen gemakkelijker te maken.
Je bent zó cynisch. - Iedereen wendt iets voor.
Zelfs met mensen waarvan ze houden? - Voorál bij mensen waarvan ze houden.
Het is uit goedheid.
Niemand hoeft elk dingetje te weten wat er in je hoofd omgaat.
Nou, hoe leer je dan iemand kennen?
Ik bedoel, ze écht te kennen, als we altijd doen alsof?
Nou, misschien moet je gewoon accepteren, dat je, dat niet kunt.
En... misschien is het zelfs romantisch,
om onszelf te vormen voor de mensen waarvan we houden, en omgekeerd.
Ja, ik weet niet of ik dat wel geloof. - Ik ook niet, maar het klinkt goed.
Het klinkt wél goed, dat is zo.
Misschien heb ik het fout, misschien kun je geluk hebben, en die ene persoon ontmoeten die...
Die, wat? - Niets.
Dit zou helemaal mijn leven geweest zijn met Alice.
Prijs dan jezelf gelukkig, dat Alice niet echt was.
Hé, Jules, hé, misschien moeten we hier naar een advocaat zoeken. - Nee, Richard.
Geen onzekerheid, oké?
Ze ruiken het als bloed in het water, en ze vreten je levend op.
Jezus, ik klink als mijn moeder.
Hallo.
Richard en ik zijn in Seattle het weekend,
en mij is verteld, dat onze clubs reciprociteit hebben.
De onze is Prescott, in het Oosten.
Het spijt me, de Laneview Club laat zich niet in met wederzijdse relaties.
Weet je wat mijn grootmoeder Langmore zou zeggen,
als zij het levend zou meemaken, dat de reprociteit de weg van de Dodo op zou gaan?
"Wat, lieve God, gebeurt er met de Wereld?" - Zijn dat de Langmores uit Connecticut?
Zou dat het makkelijker voor je maken om je werk te doen?
Welkom.
En, hoe gaat het met jou? Ga je nog steeds uit met Stacey,
en Emily en de beide Ashleys?
Dink was hier, de vorige week. - Dink?
Dink, Dink, Dink!
Man, ik heb altijd al gewenst, dat de mensen mijn naam zouden scanderen, als ik ergens binnenkwam.
Hij is op weg naar Denemarken.
Hij gaat een internationaal kantoor openen voor zijn bedrijf. - Wat doet hij?
Verkoop? - Adviseurswerk of iets dergelijks.
Wie interesseert dat?
Hij krijgt de leiding over die shit... Dink! - En?
Het is gewoon... misschien zou ik zoiets moeten doen, weet je?
Groter. - Doe het dan.
Ja. - Ja.
Ik weet het niet.
Goed, klaar voor iets van de oude stempel, "sonisch"?
Als je bereid bent om te verliezen, dan, ja.
Goed. - Ja.
Hé, heeft Ava ooit naar me gevraagd?
Ja, ze vroeg naar je neus. - Ik maak een grapje! - Idioot.
Een grapje "bro".
Oké, je kunt niet spugen in een plek als deze, zonder een jurist te raken,
dus we moeten snel weg kunnen komen.
Ja. - Komkommer water?
Nee. - Lekker, dank je.
Oké, serieus.
Kun je stoppen met zo blij met jezelf te zijn? Het zijn gewoon mensen met geld.
Alleen een rijk mens zou zeggen, "gewoon mensen met geld."
Ik ben niet rijk.
Ik ben niet meer rijk. - Ik snap het.
Waan jezelf een soort kunstenaar. - Mijzelf wanen?
Wat, maakt geld je niet zo goed in de kunst?
Dat ligt aan jou, meid. - Oké. luister, jij begrijpt deze mensen niet, oké?
Als je niet in de mal past, dan vernietigen ze je.
Ze vernietigen je? Je klinkt als een tiener meisje, word volwassen.
Wordt jij volwassen, geld is niet magisch.
Magische kracht, om je huur op tijd te betalen.
Je auto te repareren, als hij kapot is. - Ik heb het niet over geld om te leven, oké?
Ik heb het over rijkdom.
Onderzetter?
Dank je.
Jij noemt het rijkdom, ik noem het de kortere weg die jij kreeg en ik niet.
Ik ben niet een of andere... - Hé, toen ik begon te werken bij dat autobedrijf,
weet je wat het eerste was, dat ik kocht?
Pap, om het gerommel in je buik weg te krijgen? - Een Rolex, gebruikt... "vintage," noemden ze het.
Het ding was kapot en de wijzers bewogen niet eens, en ik kon de reparatie niet betalen.
Maar toen ik dat ding droeg, keken de mensen anders naar mij.
Oké? Ik verkocht meer auto's in dat eerste... - Oké, zie je? Jij bevestigt mijn punt.
Het is dom om andere mensen te laten beslissen wat wel, of niet, goed is.
Dat kun jij gemakkelijk zeggen. - Oké, ehm,
Ik zoek voor ons een advocaat, en jij haalt iets echts te drinken voor ons. - Doe ik dame.
Goede middag, meneer.
Goede middag. - Waarvoor bent u in de stemming?
Heb je iets met gin? - Mag ik de "Constable's Lament" aanbevelen?
Gin, geschaafde gember, komijn.
Wat dacht je van een gewone gin-tonic? - Ja, meneer.
Het is belachelijk, toch?
Hoe gecompliceerd moet het zijn, om overdag wat te drinken? - Ja, man.
Ja, gewoon een G en T voor mij. - Precies.
Ja. - Ik ben Kurt Radcliffe.
Richard... James. - Is Anne James jouw zuster?
Ik vrees van niet, ik ben op bezoek, vanuit het Oosten.
Ben jij een lid, hier? - Ja.
Ik had mijn eerste drankje hier, aan deze bar.
Wauw.
Ja, mijn opa schoof me het laatste beetje van zijn Scotch toe - Dat is te gek.
Wel, ik was zes, hij was een klootzak, ik maak een geintje.
In feite maak ik geen geintje. - Natuurlijk.
Hij was een klootzak, maar wat zou het... familie is familie.
En wat doe jij?
En ik dacht, het is onmogelijk dat de jury het net zou zien als wij.
Dan komt plotseling die vent binnen... ze aten uit mijn hand.
Zoek je iemand? - Ja, een advocaat.
Nou... je bent beslist naar de juiste plek gekomen.
Zoek gewoon naar iemand... - Die denkt dat z'n mening $700 per uur waard is.
Nou, je weet duidelijk wat je doet.
Heb je bezwaar als ik rook? - Alleen als je niet deelt.
Kunnen we roken hier binnen? - Nee, maar het maakt ze flink kwaad.
Dus je gaat scheiden, een jonge vrouw op zoek naar een advocaat.
Nee, mijn huwelijk strandde een paar jaar geleden.
Ja, ik heb die dans zelf twee keer gedaan.
Twee exen... een die ik mag, maar waar ik nooit mee kan praten.
De ander kan ik niet uitstaan, maar ik lunch met hem iedere week.
Zie je hem nog steeds?
In feite... was ze niet, wie ik dacht dat ze was.
Zé?
Dat iets wat ik nog niet geprobeerd heb.
Roep de dame!
Gelukt.
Het was het helemaal, je had moeten...
Die. - Hollis McCallister.
Ja, hij is een van de beste advocaten in Seattle.
Ken je hem? - Hij is goed.
Maar ik ben beter.
Kom op, ik moest eerst zeker weten dat ik je mocht.
Wat heb je nodig?
Ezra?
Hé, ik ken jou.
Ezra, stop, Ezra!
Excuseer me?
Dat was tegen de hond, niet tegen jou.
Nou, toen jij verdween, moest hij een thuis hebben, dus ik kocht hem, en noemde hem Ezra.
Ezra, kom hier... kom op.
Ezra, omrollen... omrollen.
Alweer een Ezra die niet naar me luistert, dat is mijn levensverhaal.
Oké.
Wat doe je hier? - Jouw vader nodigde me uit.
Hij zei dat hij een belangrijke aankondiging te doen had.
Ja, dat heb ik gehoord.
Ja, en ik doe jouw werk bij het bedrijf nu, dus... - Echt waar?
Niemand... niemand heeft me dat verteld. - Nou, je belt nooit, om je te melden, dus...
Juist, ehm, nou, ik moet zeggen, dat ik blij ben, dat je terug ging.
Ja, ik ook, ik moest alleen, mijn dingen doen, snap je?
Ik leerde tap dansen, ik leerde fotograferen.
Je maakte kaas. - Ik maakte kaas,
ja, dat deed ik, ik maakte kaas.
Maar toen werd ik wakker op een morgen, en ik voelde me goed.
Wauw. - Ja.
Toen belde ik je ouders, en jouw baan was vrij, en dat was een grote promotie voor me.
En ik heb ze op een of andere manier overtuigd om het mij te laten proberen.
Ik wed dat je het erg goed doet.
Ja dat is zo, dank je.
Ezra, kom!
Zeg het maar niet. - Dat was ik niet van plan.
Ezra!
Laat iemand Agent Simons aan de telefoon halen! Nu meteen!
Hé, weet je wat niet samen gaat met romantische uitjes?
Telefoontjes van je medewerkers. - Ten eerste, negeer mijn telefoontjes niet.
Het is onbeleefd, en ten tweede, hoever zijn we? Ik sta erg onder druk.
U staat onder druk?
Met alle respect, maar ik ben degene die hier het riskante werk doet.
Nou luister naar me, Agent Simons...
Luister, Agent Cook, ik heb een keuze gemaakt,
- Ha! - Een waarvan ik snel resultaten verwacht.
Een miljoen Dollar keuze.
En ik zat in over jouw baan, nu zit ik in over de mijne.
Hoe snel? - Elk moment, nu.
Ik kan het in zijn ogen zien. - Nou, ik hoop het.
Want weet je wat nog meer een romantisch weekend kan verpesten?
Een bezoek van de "Doctor".
De "Doctor" krijgt zijn geld, wij krijgen ons leven.
Ik weet het, ik weet het.
Af rekenen met de "Doctor", we pakken ons geld terug, we krijgen onze medailles, en ik ga naar huis.
Doe het, Agent Simons, spoedig.
Beschouw dat als een bevel. - Maak het af.
Het is tijd dat we dit klote hoofdstuk achter ons laten, en deze Stad verlaten.
Absoluut.
Dus mijn nicht en haar vrienden,
hadden heel wat doorzettingsvermogen, en intelligentie nodig, om die vrouw te vinden,
maar om haar te pakken te krijgen, moesten ze wat illegale dingen doen,
om te betalen voor het reizen, etc.
En dan komen ze er achter, dat de FBI al een tijd achter die oplichtster aan zit.
En ze hebben waarschijnlijk ook mijn nicht en haar vrienden in de gaten.
Dus zo zit het, iemand ideeën?
Gedachten? - Nou, het gaat over de Staatsgrenzen.
Chip, jij doet federaal. - Oké.
Jouw nicht heeft niet veel keuzes.
Ja, maar waar ik over praat, is pure winst.
Ja, maar je hebt je voorraadbeheer, distributie, en al dat vervelende werk.
We pakken gewoon ons deel...
Jij verzamelt de kruimels van de tafel.
Jij doet geen... - Verkoop iets.
Ja, verkoop iets. - Nietwaar? lets reëels.
Lets wat een klant kan aanraken?
Waar ik naar kan wijzen, en "Waardevol, goed... koop."
En dan bepaal je de prijs.
Klinkt als een ouderwetse manier om geld te verdienen.
Ik denk dat ik de markten maar blijf bespelen.
Rich is rijk in mijn boekje. - Mooi gezegd.
Hé!
Hé, het spijt me zo, dat ik stoor.
Kan ik je even spreken? - Ja, natuurlijk.
Heel snel, maak kennis met de ploeg.
Dit zijn Kurt, Duke, Bobby, jongens, dit is mijn vriendin,
Jules Langmore. - Leuk jullie te ontmoeten.
Julia Langmore... Jezus Christus.
We... we moeten weg. - Nee, nee, nee.
Dit wordt goed.
En... ben je al een grote beroemde kunstenares?
Links en rechts van alles stelen? - Wacht, wacht, wacht, dit... dit is die meid?
Dit was jouw zuster's kamergenote? - Ja, dit is ze... een stijlvolle teef.
Hé, rustig, man.
Waarom drinken we niet allemaal ons glas leeg...
Is dit jouw vriendin? - Het is mijn vriendin, maar...
Dit is een slecht mens, een oplichtster. - Het is niet waar, het was mijn schuld niet.
Was het jouw schuld niet? - Hé, handen van haar af, man.
Wees een heer. - Pas op wat je tegen me zegt, jij lul!
Ik sla je verdomme je tanden in je strot.
Goed, goed, Richard, laat hem opstaan, nu.
Je zou je moeten schamen, voor wie je bent!
Goed, man.
Jules? Hé.
Sorry, hé, wat gebeurde daar binnen verdomme?
Niets, sorry dat ik de boel verknoeid heb, voor je. - Dat bedoelde ik niet, wat is er gebeurd?
Nee, we praten er niet over.
Schat, je ziet er erg knap uit in jouw denim en je leren schort.
Ik hoop alleen niet dat de buren hun verrekijker klaar hebben staan.
Ik weet niet, hoe dit zal gaan. - Schatje.
Ik had niet zo'n goed moment, beneden, en het was gewoon...
Het onze ging prima, en het komt goed, ik beloof het.
Als je, je humeur in bedwang kunt houden.
Ik zal mijn humeur in bedwang houden. - Doe je dat?
Ja, ik beloof het. - Oké.
Dank je. - Kan ik een kus krijgen?
Alsjeblieft graag.
Het is geweldig, om ze allebei hier te hebben.
Wacht, laat me raden, dus Josh en Ezra hadden elk vijf hechtingen nodig,
en ze waren je $20 schuldig? - En ze hebben nooit betaald!
Ik had geen geld! - Ik weet zeker dat ik betaald heb.
Ik heb betaald.
Arthur, Arthur, schat. - Josh werd opgesloten in de kelder. - Nee.
Help ze uit hun lijden, geef ons gewoon het nieuws, oké?
Oké, ik denk dat het tijd is.
Ehm... heel serieus. - Officieel.
Ik heb jullie hier allemaal verzameld omdat, zoals jullie weten,
ik een belangrijke aankondiging heb te doen. - Wacht een aankondiging?
Dat heb je nooit tegen ons gezegd.
- Met... - God, "The Three Stooges".
...alles wat er gaande is in onze familie, de laatste tijd, samen met mijn aanval,
heb ik veel nagedacht over de prioriteiten.
Weet je, je bent de hele dag bezig met aan het volgende te denken.
Datgene waarvan je denkt dat het groter, of mooier is.
En je kunt uit het oog verliezen wat je hebt, hoe waardevol het is.
Hoe het allemaal kan verdwijnen.
En het leven is, zoals ze zeggen, voor de levenden.
Dus... al jaren, hebben jullie moeder en ik gepraat over een reisje.
Een tweede huwelijksreis. - Is dat zo?
Met wie hebben jullie daar precies over gesproken?
Nou, jullie weten niet alles over ons, of wel? - Kennelijk niet.
Dus nu, nu... verdomme, gaan we het doen, we nemen zes maanden, en we gaan gewoon.
Zes maanden?
Ja, als je een boot chartert in de Middellandse Zee, dan moet je het wel de moeite waard maken.
Serieus? - Ja, wauw.
Ik ben zo blij dat jullie gaan, jullie verdienen het zo.
Wacht, wat gaat er gebeuren met het bedrijf, terwijl jullie weg zijn?
Nou, daar komt hij aan toe... op z'n gemak. - Jullie zijn slim, jullie hebben integriteit.
Jullie behandelen de mensen goed.
Jullie zijn tot mannen geworden, waarop ik... trots ben, mijn zonen te kunnen noemen.
Je bent toch niet echt stervende, of wel, pa?
Dat is erg grappig, Josh. - Wil je weten wie er stervende is?
Ik ben stervende! Kom op, ga door!
Jullie moeder en ik hebben beslist dat wij zouden willen, dat jullie twee... met Gaby's hulp...
beginnen het familiebedrijf over te nemen.
Wát? Wij dachten, dat je nooit zou vertrekken.
Ja, vooral omdat je zei: "Ik zal nooit vertrekken, ze moeten me wegdragen."
Ik ben van gedachten veranderd.
Dat gebeurt, soms ligt het leven wat je wilt... vlak voor je... je moet het alleen zien.
En het pakken.
Ben ik raar, door alleen maar binnen te willen blijven met jou,
in plaats van naar zo'n deftige buitensporige plek te gaan?
Nee, nee, ik vind jou niet raar. - Echt waar?
En nu? - Nee
Nee? - Nee.
Nu? - Nee, dat is niet raar.
Ik, ik doe dat altijd.
Nu? - Walgelijk, maar niet raar.
Maar weet je? Nu je het erover hebt...
Wat? - Er is iets vreemds.
Ik wist het, het is mijn grote teen, nietwaar?
Nee... nou, ja. - Hé!
Wat is het? - Het zijn je handen.
Mijn handen zijn niet raar! - Ja, nee, dat zijn ze wel.
Hier, kijk. - Nee!
Kom hier, laat me ze zien.
Wat? - Kijk.
Kijk nu... zijn je handen perfect.
Mijn God. - Het is een saffraan.
Ik heb er nog nooit een gezien. Ze zijn krankzinnig zeldzaam, toch?
Krankzinnig zeldzaam.
Je bent... de meest ongelooflijke, en meest fascinerende vrouw, die ik ooit ontmoet heb.
En ik weet, dat een leven met jou prachtig zou zijn.
En ik weet, dat we elke dag zouden lachen.
Saffron Keyes... wil je met me trouwen?
Nee.
Nee? - Nee.
Ik heb een tegenvoorstel.
Heb je dat? - Laten we samen weglopen.
Jij en ik vanavond, jij heb totaal geen verplichtingen.
Ik heb er geen waar ik om geef. - Ja, maar hoe... zou dat dan werken?
We nemen gewoon de jet, en verdwijnen?
Ja. - Een nieuw leven beginnen?
Ja, Patrick, ik hou van je, hou je van mij?
Dat doe ik, ik hou van je. - Oké.
Laten we gaan, nu, vanavond.
We hoeven volgens niemand's regels te leven.
Is dat niet waar je naar gezocht hebt?
Ik kan dat niet doen.
Ik weet... ik weet niet of het de stem van mij moeder is, in mijn hoofd,
of... alle zondagen die ik heb doorgebracht in de kerk, maar ik moet...
Ik denk dat ik gewoon traditioneel ben.
Ik denk dat ik dat gewoon niet ben.
Als je het allemaal bij elkaar optelt, dan kan Maddie 30-40 jaar gevangenisstraf krijgen.
En wij?
Ze zeggen, wij misschien vijf.
Vijf jaar? - Jaar.
Mijn God. - Ja.
Maar er is nog iets, als we met de FBI willen samenwerken, om Maddie te laten berechten...
We zouden een deal kunnen maken.
Oké. - Een proeftijd krijgen, geen gevangenisstraf.
Zou je dat kunnen? De vrouw waar je van houdt achter de tralies zetten?
Nou... dan zou ik weten waar ze was al die tijd, ik zou haar kunnen bezoeken, tijdschriften brengen.
Misschien wil ze dan eindelijk kruiswoord- puzzels met me doen, dat wilde ze eerst nooit.
En dan zouden we misschien uiteindelijk...
Ja, stom idee.
Hé, ehm, bedankt dat je... achter me stond, daar in die club.
Ja, de code is de code, toch?
Ik weet vrij zeker, dat, dat niet in de code staat.
Wel, graag gedaan dan.
Die kwestie waar ze over spraken, zat dat in jouw enveloppe? In de vriezer?
Mijn moeder was zo verschrikkelijk ziek, en... ik wist niet wat ik moest doen.
En die vent komt bij me, heeft het over het beperken van wat punten, en... geld.
Ik weet het niet. - Hé.
Wij doen wat we moeten doen.
Wil je praten over... - Mijn enveloppe blijft gesloten.
En... wat doen we nu? - We moeten Ezra bellen.
En als onze telefoons worden afgetapt?
We sms'en hem.
Ik weet vrij zeker dat ze dat ook kunnen traceren.
We sms'en hem in code.
Kom mee. - Oké.
Yo, ik dacht, omdat ik ouder ben,
zou ik pa's kantoor moeten hebben, en jij dat van mam.
Je weet toch, dat mam een jaar ouder is dan pa.
Juist, juist.
Geen probleem, het is helemaal van jou.
Echt waar?
Shit, man... je gaat je toch niet terugtrekken, ze hebben ons net verdomme het bedrijf aangeboden.
Luister, ik dacht dat je naar Denemarken wilde, en net zo worden als Dink.
Ik kan hier Dink zijn, dit is net als... mijn Dink moment, en jij?
Weet je... we zouden net als...
Ik... ik weet nog niet of ik het wel kan doen.
Oké, maar je zegt geen nee, nee, denk er gewoon over na.
Laat dit niet lopen, want wij zouden het maken, man.
Als broers, weet je?
Hé, Ezra de mens, wil je met Ezra de hond met mij gaan wandelen? - Natuurlijk.
En daar gaan ze weer. - Mond dicht, Josh.
Dus hij loopt de examenzaal in
en hij zegt, "Hoi, ik ben dokter Sheffield, de vetrinair." En ik zeg,
"U bedoelt de veterinair?" - Ja.
En hij kijkt naar me, alsof ík het verkeerd uitspreek.
Dat is maf. - Nee, het wordt nog gekker.
Later die dag, bracht ik een boek terug, en er was die vrouw, die ik niet kende,
ze zat aan de balie, en ze zegt, "Hoi, ik ben mevrouw Jones, de nieuwe biblithecaris."
Nee! - Je moet toch de naam van je eigen baan moet kunnen uitspreken.
Het zou een vereiste moeten zijn. - Ja.
Op z'n minst. - Sorry.
Mijn vrienden denken nog steeds, dat ze grappig zijn, of zo.
Heb je nieuwe vrienden?
Ja. - Wauw.
Heb je daar een probleem mee? - Nee, het is alleen zo onvoorstelbaar.
Het is te gek, dat van jouw vader en moeder, hè?
Ja. - Ja.
Ehm, weet je, Josh wil het doen, en ik denk, dat het echt goed kan gaan.
Het is alleen, ehm... - Wat?
Een deel van mij vindt dat ik moet afmaken, waaraan ik begon met mijn zogenaamde ex-vrouw.
Rolde je nou zojuist met je ogen tegen mij?
Sorry, ik weet niet wat voor spelletje ze spelen.
Weet je? Wat jouw vader zei is behoorlijk zinvol, Ezra.
Ik hoop niet dat het je 30 jaar of zo kost, om te beseffen wat je nu voor het grijpen hebt.
Misschien... misschien ook niet.
Nou, mijn vervoer is er. - Ja? -
Ik, zie dat jij ook nieuwe vrienden gemaakt hebt. - Dat staat nog te bezien.
Misschien zie ik je op kantoor.
Ik heb een uur theepauze, ga je mee? - Is dat niet een erg lange lunch?
Wacht, wij zijn de baas.
Kijk in je bovenste bureaula.
Het is bosbessen-perzik.
Wie is er beter dan jij? - Niemand.
Ezra, nee!
- Hallo? - Bro!
Waarom heb je ons niet terug ge-sms't? - Je maakte me gek, met die emoji's.
Het waren geen emoji's, het was code!
"Frog, Bikini, Eiffel Tower" is FBI.
"Eiffel Tower" wordt gespeld met een E.
Wat? "Eiffel Tower"? Daar gaat het niet om, man het punt is dat...- Ez, dit is serieus.
Patrick is bij de FBI. - Wacht, wat?
De "Feds" proberen Maddie te pakken, ze kunnen ook achter ons aan komen.
Luister, man, we willen dat je terug komt, nu.
Kom nou gewoon. - Goed.
Goed, rustig, nou, alles komt in orde... oké?
Luchthaven, alsjeblieft. - Komt voor elkaar.
Granola reep?
Je suis désolé, madame, je ne parle pas Anglais.
Het spijt me.
Vertaling: Investigator Sync: Stevo